Świnka

Posted by admin On Grudzień - 9 - 2011ADD COMMENTS
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 5.0/5 (7 votes cast)

Nagminne zapalenie przyusznic to choroba zakaźna, dotykająca najczęściej dzieci w wieku przedszkolnym lub szkolnym. Jej bardziej rozpowszechniona nazwa to świnka. Przenoszona jest ona drogą kropelkową, dlatego w dużych skupiskach takich jak właśnie przedszkola i szkoły, dzieci często chorują jedno po drugim. We wczesnych latach ma ona najczęściej łagodny przebieg, a jej przebycie gwarantuje odporność do końca życia. Jest to ważne, bo im później przechodzona świnka, tym większe ryzyko powikłań z nią związanych oraz ostrzejszy przebieg samej choroby.

Okres wylęgania choroby jest najczęściej bezobjawowy i trwa od czternastu do dwudziestu jeden dni. W tym czasie też chory jest najbardziej zaraźliwy. Dopiero po tym czasie mogą wystąpić pierwsze objawy. Do najczęstszych objawów świnki zalicza się:
- bóle głowy,
- bóle gardła i ślinianek,
- brak apetytu
- złe samopoczucie chorego.

Ból gardła wzrasta przy spożywaniu posiłków, zaś ślinianki powiększają się tworząc obrzęk, który zniekształca rysy twarzy, upodabniając ją właśnie do świnki. Obrzęk ten utrzymuje się kilkanaście dni po czym samoczynnie znika.

Nagminne zapalenie przyusznic jest lekką w przebiegu chorobą, choć w niektórych przypadkach są możliwe powikłania. Gdy chory skarży się na częste bóle głowy, ma nudności i wymiotuje, może się okazać, że ma zapalenie opon mózgowo–rdzeniowych. W takim wypadku należy jak najszybciej zgłosić się do lekarza, gdyż nie leczone zapalenie może być przyczyną niedosłuchu a nawet głuchoty. Świnka jest bardziej niebezpieczna dla chłopców i mężczyzn, gdyż jej wirus może mieć przerzuty do jąder, co w konsekwencji może prowadzić do niepłodności. Dlatego też każde dodatkowe objawy należy skonsultować z lekarzem pierwszego kontaktu, który sprawdzi stan zdrowia pacjenta i pozwoli uniknąć przykrych powikłań.

Choroba mija samoistnie, nie jest wymagane dodatkowe leczenie. Ważne jest jednak łagodzenie jej objawów. W przypadku gorączki należy podawać choremu leki zbijające temperaturę (np. paracetamol). Zakażony świnką nie powinien wystawiać szyi na chłód. Warto w tym czasie nosić, nawet w pomieszczeniach, golfy lub szalik, żeby nie dopuścić do zaziębienia obrzękniętych ślinianek. Dziecko powinno w tym czasie leżeć. Nie powinno również podrażniać dodatkowo gardła ostrymi lub kwaśnymi potrawami. Warto podawać mu posiłki lekkostrawne, najlepiej o rzadkiej konsystencji i niezbyt gorące. W kalendarzu szczepień obowiązkowe są szczepienia przeciwko śwince, lecz nie dają one pewności. Mogą za to skutecznie łagodzić objawy, dzięki czemu świnka może przejść praktycznie niezauważona.

Zapytania z google:

  • grzybica jelit hiv
  • grzybica pochwy paracetamol
  • grzybica przyczyną niepłodności

Różyczka

Posted by admin On Grudzień - 9 - 2011ADD COMMENTS
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 4.5/5 (8 votes cast)

Różyczka to choroba zakaźna o dość łagodnym przebiegu, która występuje najczęściej u dzieci, nie powodując u nich groźnych powikłań. Może się jednak zdarzyć również zachorowanie wśród osób dorosłych, a największe zagrożenie występuje u kobiet ciężarnych, gdyż istnieje ryzyko zainfekowania dopiero rozwijającego się płodu.

Różyczka, jak większość chorób zakaźnych wieku dziecięcego, jest przenoszona drogą kropelkową. Rozprzestrzenia się zarówno poprzez kontakt z osobą zarażoną, jak również skażonymi przez nosiciela przedmiotami. Ze względu na łatwość zarażenia dotyka przede wszystkim dzieci w przedszkolach i szkołach. Najbardziej zakaźna jest ona w okresie siedmiu dni przed pojawieniem się wysypki, poprzez cały okres jej trwania, aż do sześciu dni po ustąpieniu objawów. Różyczka ma stosunkowo długi okres wylęgu i trwa on od kilkunastu do dwudziestu kilku dni.

Ze względu na to, że wysypka pojawia się dopiero po pewnym czasie, trudne może być rozpoznanie początkowego stadium choroby. Mogą wystąpić bóle głowy, mięśni i stawów, a chore dziecko może narzekać na ogólnie zły stan zdrowia i samopoczucia. Niekiedy może wystąpić gorączka, wodnista wydzielina z oczu – charakterystyczna przy zapaleniu spojówek, powiększenie węzłów chłonnych, które stają się bolesne i wrażliwe na dotyk. Chłopcy mogą się również skarżyć na bóle jąder. Dopiero po kilku dniach pojawia się wysypka. Są to małe czerwone krostki, które na wstępie pojawiają się na twarzy, szyi oraz za uszami, by w kolejnych dobach objąć całe ciało. Wysypka ta znika całkowicie i nie pozostawia po sobie żadnych śladów.

Dziecko zarażone wirusem musi go po prosu przebyć. Nie ma żadnego leczenia, które mogłoby przyspieszyć powrót do zdrowia. Stosuje się co najwyżej leczenie objawowe, czyli pozostawienie chorego dziecka na kilka dni w domu, zbijanie gorączki i stosowanie letnich okładów. Po kilku dniach różyczka ustąpi samoczynnie, a dziecko będzie mogło wrócić do przedszkola lub szkoły.

Bardzo ważna jest również profilaktyka, która w Polsce ma związek ze szczepieniami ochronnymi. Są one podawane dziecku w wieku 13-15 miesięcy oraz około siedmiu lat. Ze względu na szczególne zagrożenie dla kobiet, zwłaszcza ciężarnych jest ona powtarzana jeszcze w wieku 13 lat, lecz już tylko u dziewcząt. Takie dodatkowe szczepienie daje niemal pewną skuteczność i uchroni kobietę przed zarażeniem różyczką w przyszłości.

Zapytania z google:

  • rodzaje rozyczki
  • różyczka po ac zymes

Półpasiec

Posted by admin On Grudzień - 9 - 2011ADD COMMENTS
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 5.0/5 (7 votes cast)

Półpasiec jest wywoływany przez tego samego wirusa, który powoduje zachorowanie na ospę wietrzną. Jest to choroba zakaźna o niewinnych początkowym objawach, lecz nie można jej bagatelizować ze względu na groźne ryzyko powikłań.

Lekarze nie są w stanie jednoznacznie podać przyczyny zachorowalności na półpasiec. Najczęściej wspominają o reaktywacji utajonego wirusa, która ma miejsce w stanach obniżonej odporności u osób, które w dzieciństwie przychodziły ospę wietrzną. Momenty obniżonej odporności występują najczęściej przy infekcjach, po grypie lub szczepieniu, a także podczas choroby nowotworowej, jeśli w jej leczeniu stosowane są leki immunopresyjne. Najbardziej podatne na zachorowanie są osoby po 60, lecz nie jest to również żadna reguła.

Do najczęstszych objawów półpaśca zalicza się bóle głowy, podwyższoną temperaturę ciała, ból gardła oraz ogólne rozdrażnienie, czyli bardzo podobne jak przy zwykłym przeziębieniu. Jednak do tych objawów dochodzi zazwyczaj wysypka w postaci pęcherzyków wypełnionych płynem surowiczym. Nazwa tej choroby bierze się z umiejscowienia tych zmian skórnych. Najczęściej występują w górnej części twarzy, na szyi, dekolcie oraz brzuchu. Na wstępie są to jedynie czerwone plamy, które z czasem zamieniają się w grudki. Powodują one bardzo dotkliwy ból. Występują również nerwobóle, które mimo wyleczenia choroby, trwają jeszcze wiele lat po jej przebiegu.

Półpasiec trwa z reguły około dwóch, trzech tygodni i może mieć bardzo ciężki przebieg. Zmiany skórne są bolesne, pieką i swędzą. Sama choroba może prowadzić do poważnych powikłań, najczęściej związanych ze zmysłami wzroku i słuchu. Może zatem wystąpić zapalenie rogówki oraz porażenie nerwów, odpowiedzialnych za ruchy gałką oczną, a także porażenie nerwów twarzy i utrata słuchu. Ważne jest, aby przy wystąpieniu objawów jak najszybciej skorzystać z pomocy medycznej. Im szybciej choremu zostaną podane leki przeciwwirusowe, tym choroba będzie miała łagodniejszy przebieg i nastąpi mniejsze ryzyko powikłań. Dodatkowo lekarz może przepisać środki odkażające i miejscowo znieczulające, które ulżą w dolegliwościach spowodowanych pęcherzykami skórnymi.

Obecnie Polska nie dysponuje odpowiednią szczepionką, która mogłaby zapobiec zakażeniu półpaścem. Warto jednak zawsze prowadzić zdrowy tryb życia oraz nie lekceważyć niepokojących objawów, zaś w przypadku ich wystąpienia, jak najszybciej skorzystać z pomocy lekarskiej.

Zapytania z google:

  • półpasiec zaraźliwość
  • terapia sodą oczyszczoną
  • kandydoza a półpasiec
  • calivita virus polpasiec leczenie
  • caliwita na wirusa hpv i grzybic skóry pochwy
  • czy półpasiec występuje na dekoldzie
  • polpasiec a grzybica
  • półpasiec nadmanganian potasu

Ospa wietrzna

Posted by admin On Grudzień - 9 - 2011ADD COMMENTS
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 5.0/5 (7 votes cast)

Jest chorobą wywoływaną przez varicella zoster virus (VZV). VZV należy do rodziny wirusów opryszczki i jest bardzo zaraźliwy. Często mylona z ospą czarną. Źródłem zakażenia jest inny człowiek, w okresie od dwóch-trzech dni przed wystąpieniem objawów, do przyschnięcia wszystkich wykwitów.

Przenoszona jest drogą kropelkową oraz przez bezpośredni kontakt z wykwitami na skórze chorego. Okres inkubacji wirusa wynosi od dziesięciu dni do trzech tygodni, zazwyczaj ok. czternastu dni. W naszym klimacie do zwiększonej liczby zachorowań dochodzi późną zimą i wczesną wiosną.

Objawy !
Początkowo nieswoiste, przypominające „zwykłe przeziębienie”, lub początek grypy: pogorszenie samopoczucia, ból głowy, gorączka. Następnie pojawiają się wykwity skórne – plamki, przechodzące kolejno w grudki, wypełnione surowiczym płynem pęcherzyki, krosty i strupki. Proces taki trwa ok. sześciu dni, w przebiegu choroby występują dwa-trzy rzuty, częściowo nakładające się na siebie.

Powikłania !
U dzieci choroba zazwyczaj przebiega dość łagodnie, czasem nawet bezobjawowo, u osób starszych przebieg jest zwykle cięższy, najgorszy u osób z upośledzeniem odporności. Najczęstszym powikłaniem jest nadkażenie bakteryjne wykwitów, prowadzące często do zbliznowacenia. Zdarzają się również: zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego i zapalenie mózgu. Rzadko występuje: kłębuszkowe zapalenie nerek, zapalenie stawów, zapalenie wątroby. Jeżeli osoba chora jest w ciąży, może dojść do uszkodzeń płodu, najczęściej są to zmiany neurologiczne. U osób, które przeszły ospę wietrzną, wirus pozostaje w postaci utajonej w czuciowych zwojach nerwów rdzeniowych oraz czaszkowych i przy obniżeniu odporności może się uaktywnić, prowadząc do rozwoju półpaśca.

Profilaktyka !
Ze względu na jej zaraźliwość i trudność  w ścisłym izolowaniu chorych, ustrzec się ospy wietrznej niełatwo. Nie pomaga w tym również fakt, że zaraźliwość występuje zanim pojawią się pierwsze objawy choroby. Najskuteczniejszym sposobem zapobiegania chorobie jest szczepienie. Osobom szczególnie zagrożonym powikłaniami, a kontaktującymi się z chorymi można podać surowicę. Niektórzy lekarze stosują profilaktycznie pranobeks inozyny, można rozważyć przyjmowanie preparatów wzmacniających odporność i oczyszczających organizm suplementów diety jak np. Paraprotex.

Leczenie !
- najczęściej objawowe – podawanie leków przeciwgorączkowych (ale nie salicylanów) i, miejscowo, przeciwhistaminowych. Kąpiele i przemywanie miejsc z wykwitami wodnym roztworem nadmanganianu potasu lub sody oczyszczonej.
- przyczynowe – w przypadku osób z zaburzeniami odporności, zwłaszcza dorosłych – podawanie leków przeciwwirusowych, najczęściej acyklowiru.

Zapytania z google:

  • wykwity skórne rodzaje występowanie
  • wykwity skórne rodzaje i występowanie
  • rodzaje ospy
  • grzybica kropelkowaa
  • Zapalenie Nerek Objawy

Opryszczka

Posted by admin On Grudzień - 9 - 2011ADD COMMENTS
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 5.0/5 (7 votes cast)

Wywołuje ją wirus herpes simplex, występujący w dwóch odmianach HSV-1 i HSV-2. Nie jest chorobą ciężką, ale uciążliwą, powracającą, a jej objawy są nieestetyczne. Raz zarażeni zostajemy nosicielem wirusa na całe życie, a jego obecność będzie się mogła zamanifestować podczas każdego spadku odporności, wywołanego stresem, wychłodzeniem organizmu, nieprawidłową dietą, nadmiernym pozostawaniem na słońcu, czy choćby miesiączką.

HSV-1
Odmiana typu pierwszego wywołuje zmiany w górnych partiach ciała, najczęściej są to wargi, ale również twarz, jama ustna czy oczy. Objawem jest świąd oraz małe pęcherzyki wypełnione przezroczystym płynem, z czasem pękające, a wtedy na ich miejscu tworzy się strupek. Nieleczona opryszczka w tych miejscach zazwyczaj po kilku dniach mija bez echa, ale w skrajnych przypadkach może prowadzić nawet do zapalenia opon mózgowych. Do zakażeń dochodzi przez pocałunek, korzystanie z tych samych naczyń co osoba zarażona, czy używania tego samego ręcznika. Czasem wirusa przekazuje matka dziecku – już podczas porodu.

HSV-2
Powoduje opryszczkę dolnych partii ciała, głownie narządów płciowych i okolic odbytu. Prowadzi czasem do wtórnych nadkażeń bakteryjnych. Częsta i nieleczona opryszczka tych rejonów może prowadzić nawet do niepłodności lub raka szyjki macicy.

Jak ustrzec się opryszczki ?
Ponieważ wirusa nie można się radykalnie pozbyć, najważniejszym jest nie dopuścić do zakażenia, a zatem przestrzegać zasad higieny i powstrzymywać się od bliskiego, bezpośredniego kontaktu z osobami mającymi objawy opryszczki. Należy pamiętać, iż opryszczką typu drugiego zaraża się podczas kontaktów seksualnych, więc w jej przypadku obowiązują te same zasady bezpieczeństwa, co te dotyczące chorób wenerycznych.

Jeżeli do zakażenia już doszło, by nie dopuścić do pojawienia się objawów należy nie dopuszczać do spadku odporności: nie wychładzać ciała, unikać stresu, przemęczenia, prowadzić zdrowy tryb życia. Wzbogacić dietę suplementami podnoszącymi odporność – zawierającymi witaminy z grupy B, cynk, czy oczyszczającymi organizm, jak Paraprotex.

Leczenie !
W przypadku opryszczki typu pierwszego, po wystąpieniu objawów wskazane jest, by zastosować środki zawierające acyklowir lub pencyklowir, plus odkażające kremy z cynkiem.

W przypadku opryszczki typu drugiego należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w celu zdiagnozowania choroby i podjęcia odpowienich kroków w leczeniu.

Zapytania z google:

  • grzybica szyjki macicy
  • hsv 2 objawy
  • hsv2 objawy
  • opryszczka rodzaje
  • rodzaje opryszczki
  • grzybica pochwy a opryszczka
  • opryszczka to objaw oczyszczania

Odra

Posted by admin On Grudzień - 9 - 2011ADD COMMENTS
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 5.0/5 (7 votes cast)

Odra to zakaźna choroba wieku dziecięcego. Jak większość z nich przenosi się drogą kropelkową, przy kontakcie z zakażonym. Ze względu na obowiązkowe szczepienia profilaktyczne jest ona obecnie rzadkością, lecz gdy szczepienia nie były ogólnodostępne, epidemiczne zachorowania zdarzały się nawet co 2-3 lata.

Od momentu zarażenia odrą do wystąpienia pierwszych objawów upływa około 14 dni. Jest to tak zwany okres wylęgu choroby. Odrę zwiastują takie objawy, jak kaszel i katar, bóle gardła oraz zapalenie spojówek. Dopiero następnie pojawia się charakterystyczna dla tej choroby wysypka. To czerwone plamki i grudki, które mogą zajmować duży obszar ciała. Zaczyna się ona najczęściej na głowie i twarzy oraz za uszami oraz postępuje w kierunku stóp dziecka.

Choć jest to choroba wieku dziecięcego, które najczęściej mają łagodny przebieg, w przypadku obniżonej odporności mogą wystąpić groźne powikłania. W grupie ryzyka są dorośli, którzy nie przechodzili odry w dzieciństwie, dzieci z krzywicą oraz niedożywione. Do najczęstszych powikłań należą zapalenia ucha, płuc, krtani oraz mięśnia sercowego. Najbardziej ciężkim powikłaniem, które może spowodować duże zniszczenia w organizmie chorego jest odrowe zapalenie mózgu.

W przypadku pojawienia się dodatkowych objawów, które mogą oznaczać powikłania, niezbędne jest zgłoszenie się pod opiekę lekarską i natychmiastowe podjęcie leczenia. Gdy odra przebiega standardowo, stosuje się tak zwane leczenie objawowe. Jak przy większości chorób dziecięcych, dziecko powinno kilka dni pozostać w domu i leżeć w łóżku. Należy podawać mu duże ilości napojów: wody lub delikatnych herbatek oraz lekkostrawne posiłki. Zmiany skórne można smarować maściami łagodzącymi świąd, a w przypadku gorączki robić chłodne okłady i zbijać temperaturę. Po kilku dniach chory samoczynnie powróci do zdrowia.

Uodpornić się na odrę można jedynie na dwa sposoby. Niemal stuprocentową gwarancję daje jedynie jej przebycie w wieku dziecięcym. Obecnie są stosowane szczepienia profilaktyczne, które znacznie obniżają możliwość zarażenia, choć nie wykluczają jej całkowicie. W przypadku zachorowania na odrę po szczepionce ma ona znacznie łagodniejszy przebieg. Mniejsze jest również ryzyko wystąpienia powikłań. W kalendarzu szczepień obowiązkowych, zastrzyki przeciw odrze są zalecane w przedziale od trzynastego do piętnastego miesiąca życia oraz powtórna w wieku siedmiu lat. Jak są one ważne można zauważyć w krajach trzeciego świata, gdzie każdego roku, odra zbiera swe śmiertelne żniwo.

Grypa

Posted by admin On Grudzień - 9 - 2011ADD COMMENTS
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 5.0/5 (7 votes cast)

Jest chorobą wirusową powodowaną przez ortomyksowirusy (3 rodzaje: A, B i C), tak zwana „grypa żołądkowa” jest w istocie zupełnie innym schorzeniem (wywoływanym przez rotawirusy lub norowirusy) nie mającym z właściwą grypą nic wspólnego. Nie należy jej również mylić z infekcjami grypopodobnymi (czyli tzw. popularnym „przeziębieniem”).

Do zakażeń dochodzi najczęściej w okresie zwiększonej zapadalności na większość chorób dróg oddechowych, czyli jesienią i zimą. Wirusy znakomicie czują się w niskich temperaturach, a częste zmiany temperatury otoczenia i wilgotności upośledzają wtedy naszą odporność.

Wirus grypy przenoszony jest głównie drogą kropelkową (kaszel, kichanie). Po przeniesieniu do nowego gospodarza ulokowuje się w błonach śluzowych dróg oddechowych gdzie zaczyna się namnażać. Okres wylęgania choroby trwa do czterech dni (u dzieci nawet do dziesięciu dni).

Objawy !
Pojawiają się nagle, należy do nich: wysoka gorączka, silne bóle głowy, mięśni i stawów, duże osłabienie, suchy i meczący kaszel, często występuje senność i brak apetytu. W trakcie grypy nie musi występować katar i kichanie, charakterystyczne dla innych zakażeń górnych dróg oddechowych.

Powikłania !
Zdarzają się dość często. Należą do nich: wtórne, bakteryjne infekcje dróg oddechowych, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenia płuc, niewydolność nerek, zapalenie opon mózgowych i mózgu. Dotyczą one przeważnie osób z upośledzonym układem odpornościowym, tym niemniej nigdy nie wolno lekceważyć ostrego przebiegu grypy i pacjenci tacy powinni pozostawać pod kontrolą lekarską.

Jak się ustrzec grypy ?
W okresie nasilenia zachorowań należy unikać większych skupisk ludzkich (zwłaszcza komunikacji miejskiej), osłaniać twarz (zwłaszcza oczy, usta, nos). Nie zbliżać się do osób kaszlących i kichających. Po każdym przebywaniu poza domem dokładnie myć ręce, zwłaszcza jeśli mieliśmy kontakt z osobą zarażoną. Nie wychładzać ciała, ani go nie przegrzewać. W czasie epidemii, czy pandemii grypy – stosować maseczki. Przed sezonem grypowym stosuje się szczepienie ochronne. Można rozważyć także przyjmowanie naturalnych suplementów diety wzmacniających organizm, takich jak np. Immunaid, Bee Power czy Witamina C 1000 mg.

Leczenie ?
Najpopularniejszy sposób postępowania, to podawanie środków przeciwgorączkowych i przeciwzapalnych (czyli leczenie objawowe) oraz wypoczynek w pozycji horyzontalnej. Czasami stosuje się również środki przeciwwirusowe. Należy pić dużo płynów.

Zapytania z google:

  • norowirusy
  • katar grzybiczy