Grzybica skóry

Posted by admin On Grudzień - 9 - 2009ADD COMMENTS
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 4.6/5 (8 votes cast)

Grzybice skóry, zwane inaczej mykozami, są bardzo zakaźnymi chorobami, których źródłem zakażenia są grzyby, szczególnie z grupy dermatofitów. Najnowsze statystyki zachorowań mówią, że około 20% wszystkich zakażeń pochodzenia grzybiczego dotyczy skóry. Przyjmując jako kryterium miejsce wystąpienia zmian chorobowych, wyróżnić można następujące rodzaje grzybicy skóry: grzybicę skóry gładkiej (pachwin, tułowia, dłoni i stóp, a także łupież pstry) oraz grzybicę skóry owłosionej (grzybica woszczynowa, grzybica drobnozarodnikowa, grzybica strzygąca oraz grzybica brody).

Grzybica pachwin, zaliczana do chorób skóry nieowłosionej, znacznie częściej występuje u mężczyzn, niż u kobiet. Zmiany chorobowe pojawiają się głównie w okolicach pachwin. Nieleczona choroba rozprzestrzenia się na pośladki, uda i okolice narządów płciowych. Najbardziej charakterystycznym objawem jest rumień, świąd i pieczenie. Potem pojawiają się czerwonobrunatne plamy z lekko wybrzuszonymi brzegami. Mogą pojawiać się też drobne pęcherzyki i grudki. Skóra łuszczy się i rogowacieje. Główną przyczyną grzybicy może być bezpośredni kontakt z chorym człowiekiem albo używanie wspólnych rzeczy – butów, ręczników, odzieży. Duże znaczenie na możliwość zachorowania ma niewłaściwa higiena osobista lub noszenie zbyt ciasnej bielizny, wyprodukowanej ze złej jakości tkanin.

Przeważnie przyczyną grzybicy tułowia są grzyby typowo ludzkie tzw. antopofilne. Do zakażenia może dojść w każdym wieku, bez względu na płeć. Podstawowymi objawami jest tworzenie się na tułowiu pojedynczych bądź mnogich ognisk obrzękowo-rumieniowych, w obrębie których mogą pojawić się krosty, pęcherzyki, nawet nadżerki i strupy. Chorobie zwyczajowo towarzyszy dokuczliwy świąd. Charakterystyczny jest układ zmian chorobowych w obrębie zmienionych zapalnie ognisk. Wygasają one w części centralnej, lecz znacznie nasilenie obserwuje się na obrzeżach skupisk. Przyczyną schorzenia jest najczęściej otyłość, wysoka temperatura, wilgoć, noszenie obcisłych, syntetycznych ubrań, a także brak dbałości o higienę codzienną.

Łupież pstry lokalizuje się głównie na tułowiu, szyi, klatce piersiowej oraz na skórze głowy. Zwykle pojawia się tuż po okresie dojrzewania płciowego, prawie nie występuje u osób starszych i małych dzieci. Łupież rozprzestrzenia się w postaci żółtobrunatnych  lub lekko różowych plam z tendencją do zlewania się, które mogą zajmować duże powierzchnie skóry. Po jakimś czasie naskórek powoli złuszcza się. Przy tego typu zakażeniu grzybiczym osoba zainfekowana nie odczuwa świądu. Choroba ma tendencję do nawrotów. Pojawia się przede wszystkim u osób borykających się z problemem nadmiernej potliwości.

Grzybica woszczynowa, znana też jako strupień woszczynowy albo dawnej parch, jest charakterystyczna dla owłosionej skóry głowy. Objawia się powstawaniem tarczek woszczynowych, czyli zmiany infekcyjnej wrośniętej w skórę koloru przeważnie szarożółtego, która ma postać strupa zawierającego kolonie grzybicze. Przez tarczki rosną włosy, jednak pod wpływem schorzenia stają się one matowe, bardzo kruche, łamią się i wypadają. Z ran wydobywa się nieprzyjemny zapach. Jeśli pacjent zaniedba kurację, może prowadzić do częściowego wyłysienia w okolicy zmian chorobowych. Tego typu grzybica pozostawia trwałe bliny. Źródłem zakażenia może być pośredni (używanie wspólnej szczotki, ręcznika, czepka na pływalni, a nawet czapki) lub bezpośredni kontakt z chorym człowiekiem albo z zarażonym zwierzęciem.

Grzybica strzygąca występuje w dwóch odmianach – powierzchniowej i głębokiej. Choroba lokalizuje się u dzieci na głowie, zaś u mężczyzn zmiany infekcyjne pojawiają się głównie na brodzie. W postaci powierzchniowej pojawiają się złuszczające się ogniska wykwitowe. W ich obrębie widać połamane, nierówne włosy (stąd nazwa dolegliwości). Poważniejszą odmianą jest grzybica rodzaju głębokiego, która wywołuje stan zapalny wokół mieszka włosowego i włosa. Możliwe są wycieki ropne  zapalnych guzków i towarzyszący temu ból. Nieleczona choroba rozszerza się, doprowadzając do trwałego wyłysienia i powstania szpecących blizn.

Drobnoziarnista postać grzybicy  skóry głowy występuje głównie u dzieci i w dużych skupiskach ludzi, np. w internatach, akademikach, hotelach, czy w jednostkach wojskowych. Charakteryzuje się wysokim ryzykiem zarażenia, dlatego człowiek chory powinien szczególnie dbać, by nie stać się zagrożeniem dla innych. Objawami bardzo przypomina grzybicę strzygącą.

Grzybica brody znacznie częściej spotkana jest wśród mężczyzn. Źródłem zakażeń są głównie grzyby zoofilne, czyli pochodzenia zwierzęcego, dlatego na zachorowania narażeni są rolnicy, hodowcy zwierząt oraz lekarze weterynarii. Infekcja obejmuje mieszek włosowy oraz sam włos. Tworzą się wyraźne guzki, z których może sączyć się ropna wydzielina. Zainfekowany włos da się łatwo usunąć.  Po ustąpieniu choroby nie pozostają blizny.

Zapytania z google:

  • grzybica skory
  • Grzybica Skory Zdjecia
  • Grzybica skry gadkiej
  • grzybica skóry gładkiej zdjęcia
  • grzybica strzygąca zdjęcia
  • GRZYBICA STRZYGĄCA
  • grzybica brody
  • grzybice skory
  • grzybica brody zdjęcia
  • Grzybica pachwin