Tężec

Posted by admin On Grudzień - 9 - 2011ADD COMMENTS
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 5.0/5 (8 votes cast)

Tężec jest groźną, zakaźną chorobą, która w prawie 30% przypadków kończy się śmiercią. Dzięki obowiązkowym, bezpłatnym szczepieniom, zachorowań jest coraz mniej. Jednak zawsze w wypadku nawet drobnego zranienia musimy zadbać o odpowiednie opatrzenie i zabezpieczenie rany.

Tężca powoduje laseczka tężcowa, wydzielająca toksyny, które sprawiają, że nasz układ nerwowy nie działa prawidłowo.

Zarodniki tężca mogą znajdować się właściwie wszędzie, w kurzu, glebie czy nawozach. Nosicielami są zwierzęta, przede wszystkim konie, których odchody mogą zanieczyszczać ziemię. Właśnie, dlatego najwięcej zachorowań zdarza się na wsi, letnią porą, w czasie prac polowych, wtedy ludzie są narażeni na kontakt z zakażoną materią. Bezpośrednią przyczyną zakażenia jest w wielu przypadkach powstanie rany, niewielkiego skaleczenia oraz otarcia, przez które choroba dostaje się do organizmu.

Toksyny atakują układ nerwowy, co powoduje charakterystyczne objawy. Przeważnie pojawiają się w ciągu 2 tygodni od zakażenia, ale czas ten może przedłużyć się nawet do miesiąca. Pierwsze objawy tężca nie są typowe: zakażony cierpi na niepokój, ogólne osłabienie, bóle głowy oraz wzmożone napięcie mięśni. W późniejszym czasie obserwujemy bardziej charakterystyczne symptomy. W wyniku działania toksyn pojawiają się skurcze mięśni, na początku są to głównie skurcze mięśni żuchwy, które powodują szczękościsk. Dochodzi również do skurczów mięśni szkieletowych, bardzo bolesnych, powodują łukowate wyginanie ciała. Powodem tego są bardzo duże napięcia mięśni karku i tułowia.

Leczenie tej choroby odbywa się poprzez podanie choremu surowicy przeciwtężcowej lub immunoglobuliny ludzkiej przeciwtężcowej. Podczas dochodzenia do zdrowia pacjent powinien przebywać na oddziale intensywnej terapii, gdyż istnieje ryzyko niedotlenienia mózgu, a także innych powikłań. W trakcie leczenia lekarz może podać pacjentowi dodatkowo szczepionkę przeciwtężcową.

Niekiedy chorym podaje się również leki uspokajające, które działają bardzo kojąco na układ nerwowy. W szczególnie ciężkich przypadkach chory jest podłączany do respiratora i usypiany, żeby w ten sposób umożliwić prowadzenie dalszej terapii.

Zakazić się tężcem może każdy, a przejście go nie daje odporności całkowitej na tą bakterię. Dlatego właśnie w ramach profilaktyki stosuje się szczepienia ochronne, które skutecznie przeciwdziałają chorobie. Trzeba jednak pamiętać, aby wykonywać je regularnie.

Zapytania z google:

  • surowica przeciwtężcowa
  • grzybica drobnoustrojowa
  • surowica przeciw tęzcowa
  • grzybica odbytu
  • grzybica drobnoustrojowa objawy
  • rodzaje bakterii
  • bakterie ludzkie
  • soda oczyszczona przeciw grzybicy
  • rodzaje bakterii ludzkich
  • bakteria w gardle rodzaje

Salmonella (Salmonelloza)

Posted by admin On Grudzień - 9 - 2011ADD COMMENTS
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 5.0/5 (6 votes cast)

Salmonella jest to bardzo niebezpieczna bakteria średniej wielkości, posiadająca rzęski, należąca do bakterii wewnątrzkomórkowych, która powoduje dolegliwości jelitowo-żołądkowe, a więc zatrucie pokarmowe.

Objawy choroby zwykle pojawiają się w ciągu 8 godzin od zatrucia. Są to między innymi:
- bóle brzucha,
- bóle głowy,
- mdłości,
- wymioty,
- biegunka,
- podwyższona temperatura,
- zapalenie jelita cienkiego i grubego.

Do zakażenia tą bakterią dochodzi przeważnie po zjedzeniu żywności pochodzącej od zakażonych zwierząt, czyli mleka, mięsa, a najbardziej jaj. Majonez, lody, zupy dla niemowląt, kremy, tatar i inne potrawy, do których dodaje się surowe jajko są najczęstszą przyczyną zatrucia tą bakterią. Innymi produktami, na które musimy uważać to: rozdrobnione przetwory mięsne, pierogi, galaretki oraz pasztety.

Przyczyną zakażenia bakterią salmonelli jest również spożywanie żywności zanieczyszczonej odchodami zakażonych zwierząt, przede wszystkim drobiu, myszy i szczurów. Na całym świecie obserwuje się wzrost zachorowań na salmonellozę, co jest przede wszystkim spowodowane przetwórstwem i przemysłową hodowlą drobiu.

Pałeczki bakterii salmonella bardzo lubią wilgoć, ciepło i białko, w takich warunkach potrafią żyć poza organizmem ludzkim i zwierzęcym nawet przez kilka miesięcy.

Jeżeli nie chcemy się zarazić bakterią salmonelli musimy pamiętać o profilaktyce. Częste, dokładne mycie rąk przede wszystkim po skorzystaniu z ubikacji i przed przygotowaniem posiłków, dokładne mycie naczyń, całego kuchennego otoczenia, w tym kuchennych sprzętów, odpowiednie przechowywanie produktów spożywczych, szczególnie trzeba dbać o produkty wymagające niskich temperatur, separowanie surowego mięsa, jajek od innych produktów, dokładne rozmrażanie mięsa, ryb oraz ich przetworów przed przyrządzeniem. W miarę możliwości powinniśmy myć i sparzać żywność przed jej spożyciem oraz przygotowywać ją w wysokiej temperaturze, która niszczy drobnoustroje. Musimy pamiętać, aby nie zamrażać ponownie raz już rozmrożonej żywności. Leczenie przeważnie odbywa się poprzez prawidłowe odżywianie i nawadnianie organizmu. Nie podaję się w tym przypadku antybiotyków, chyba, że u niemowląt w przypadku ogólnego zakażenia, jak również u dzieci i dorosłych z obniżoną odpornością, np. po przeszczepach czy w podeszłym wieku.

Zapytania z google:

  • SALMONELLA OBJAWY
  • salmonella leczenie
  • objawy salmonelli
  • leczenie salmonelli
  • rodzaje salmonelli
  • salmonelloza leczenie
  • salmonella u kur objawy
  • bakteria salmonelli
  • leczenie salmonelli u dorosłego
  • objawy salmonellozy

Rzeżączka

Posted by admin On Grudzień - 9 - 2011ADD COMMENTS
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 4.6/5 (8 votes cast)

Rzeżączka jest chorobą zakaźną przekazywaną drogą płciową, dotyczy nabłonka cewki moczowej, gardła, oczu oraz szyjki macicy i odbytnicy. Do zakażenia dochodzi przez kontakt z błonami śluzowymi zakażonej osoby. Osoby uprawiające seks analny narażone są na rozwój rzeżączkowego zapalenia odbytu i odbytnicy, zaś uprawiając stosunki oralne istnieje możliwość zakażenia gardła.

Jeżeli rzeżączka nie będzie leczona, to bakteria dostanie się do układu krwionośnego i wtedy doprowadza do zakażenia stawów, serca czy mózgu. Szczególnie niebezpieczna jest dla kobiet w ciąży, gdyż bakterie zakażają wtedy podczas akcji porodowej oczy dziecka, czym doprowadzają do bardzo ciężkiego stanu zapalnego.

Rzeżączka dolnych partii ciała może rozszerzyć się dalej i spowodować zapalenie gruczołu krokowego, najądrza i jąder u mężczyzn, u kobiet wywołać stan zapalny w miednicy mniejszej. Zarażone kobiety często przez wiele tygodni, a nawet miesięcy nie zdaje sobie sprawy z tego, że są zarażone i przez kontakty seksualne doprowadzają do zakażenia mężczyzn.

Zakażenia rzeżączkowe odbytu, gardła lub jamy ustnej zdarzają się najczęściej wśród homoseksualistów ze względu na ich praktyki seksualne. Rzeżączkowe zapalenie pochwy małych dziewczynek przed okresem pokwitania bardzo często jest wynikiem molestowania seksualnego przez dorosłą zakażoną osobę lub podczas kontaktu z zakażoną bielizną.

Objawy świadczące o zarażeniu powodują u mężczyzn między innymi: ropny wyciek z cewki moczowej, pieczenie oraz ból przy oddawaniu moczu, a u kobiet: upławy i zaburzenie cyklu miesiączkowego. Następnie zakażenie rozszerza się na cały układ moczowo-płciowy, odbyt, gardło.

Bakteria jest wrażliwa na wysychanie oraz nieprzystosowana do przebywania poza organizmem człowieka, to w ropnym materiale może przeżyć nawet do kilkunastu godzin. Zakażeniem rzeżączką można zapobiec poprzez powstrzymanie się od uprawiania stosunków seksualnych, używanie prezerwatyw podczas kontaktów płciowych oraz pozostawanie w monogamicznym związku z niezakażonym jednym partnerem. Przed zakażeniem niemowląt (oczu) kobieta powinna być przebadana w kierunku zakażenia rzeżączką lub zakropić oczka 1% roztworem azotanu srebra. Rzeżączki prawidłowo rozpoznanej i leczonej, zwykle skutecznie udaje się jej pozbyć. Leczenie opóźnione i mało skuteczne może wywołać powikłania.

Zapytania z google:

  • rzeżączka objawy
  • rzeżączka gardła
  • jak pozbyć sie rzężączki
  • grzybicze zapalenie gruczołu krokowego
  • zapalenie gruczołu krokowego czy można uprawiać seks
  • zapalenie prostaty grzybica

Posocznica (Sepsa)

Posted by admin On Grudzień - 9 - 2011ADD COMMENTS
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 5.0/5 (6 votes cast)

Sepsa sama w sobie nie jest chorobą, a jedynie określa się tak – zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej (SIRS).

Posocznica potocznie nazywana sepsą jest to gwałtowna, ogólna reakcja zapalna organizmu na ataki mikroorganizmów. Może ją wywołać w zasadzie każdy rodzaj mikroorganizmu, najczęściej jednak wywołuje ją pneumokok, meningokok, gronkowiec i paciorkowiec.

Rozsiew jej do krwi przeważnie następuje z ogniska zapalnego występującego w organizmie, ale zdarza się także zachorowanie poprzez wprowadzenie drobnoustrojów prosto do krwiobiegu, np. przez skażoną igłę, cewnik, dreny, żywienie pozajelitowe, różnego rodzaju kroplówki, a także odleżyny i rany. Czasem możemy znaleźć ropne ognisko, będące źródłem zakażenia takie jak: ropień skóry, chory ząb lub ropień kości.

Do rozwoju posocznicy często dochodzi, gdy jest ogólne osłabienie organizmu wywołane przez inne schorzenia, np. wyniszczająca choroba, alkoholizm, przez zażywanie leków obniżających odporność, cukrzyca, marskość wątroby, a także oparzenia. W ciągu roku na całym świecie z powodu posocznicy umiera około 750 tysięcy osób. Poza szpitalem na sepsę mogą zachorować najbardziej dzieci, młodzież, osoby w podeszłym wieku, osoby z obniżoną odpornością, osłabionych psychicznie oraz fizycznie, przebywających w dużych skupiskach ludzkich, czyli w szkołach, żłobkach, przedszkolach, koszarach i więzieniach.

Pierwszym objawem zakażenia posocznicą często jest przyspieszenie oddechu, u osób starszych może spowodować dezorientację. Także może wystąpić gorączka z dreszczami, ale zdarzają się też sytuacje, gdzie w ogóle się nie pojawia – przede wszystkim u osób starszych, alkoholików, a w szczególności u noworodków. Kolejne objawy zależne są od tego, jakie narządy zostały zaatakowane. W przypadku skóry może dojść do martwicy tkanek ze współistniejącą martwicą, mogą pojawić się różne wysypki, wylewy i zmiany krwotoczne. Gdy zakażenie dotyczy przewodu pokarmowego, mogą pojawić się nudności, wymioty, zaparcia oraz biegunka. W przypadku, gdy uszkodzona zostaje wątroba może wystąpić żółtaczka cholestatyczna, która wynika z przytkania kanalików żółciowych. Przy uszkodzeniu nerek doprowadza do pojawienia się białka w moczu ciał azotowych we krwi oraz skąpomoczu.

W posocznicy może również dojść do zaburzeń krzepliwości krwi oraz wylewu. W najgorszych przypadkach może doprowadzić do wstrząsu septycznego, a nawet śmierci.

Zapytania z google:

  • posocznica objawy
  • sepsa grzybicza
  • posocznica grzybicza
  • sepsa grzybicza objawy
  • objawy posocznicy
  • rodzaje sepsy
  • grzybica sepsa
  • grzybica alkohol
  • sepsa a paciorkowiec
  • sepsa objawy dezorientacja

Pneumokoki

Posted by admin On Grudzień - 9 - 2011ADD COMMENTS
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 5.0/5 (6 votes cast)

Pneumokoki to tlenowa gram-dodatnia bakteria należąca do rodziny paciorkowców alfa-hemolizujących. Wykrył ją w 1881 roku Ludwik Pasteur razem z Charlesem Chamberlandem, a także przy pomocy George’a Sternberga.

Inaczej nazywane dwoinkami zapalenia płuc to dosyć bardzo często spotykane bakterie, wywołujące wiele niebezpiecznych chorób. Choć ich nazwa wskazuje na atakowanie płuc, to wcale tak nie jest. Ta bakteria może wywołać wiele innych zakażeń. Stanowią one przyczynę:
- posocznicy, czyli sepsy,
- zapalenia opon mózgowych,
- zapalenia zatok,
- zapalenia ucha środkowego,
- zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych,
- zapalenia otrzewnej, szpiku, osierdzia,
- zapalenia tkanki łącznej oraz ropienia mózgu.

Pneumokoki są bakteriami szczególnie niebezpiecznymi ze względu na cechy, które pozwalają im bardzo długo przetrwać i jeszcze bardziej zaszkodzić organizmowi człowieka. Ich specjalna otoczka sprawia, że nasz układ immunologiczny nie zawsze daje radę je zwalczyć. Potrafią także przedostać się przez nabłonek np. do krwi. Ułatwia to wnikanie do organizmu i zaatakowanie poszczególnych układów i organów.

Są one bardzo powszechnie występującymi bakteriami, wiele osób nosi je w sobie nic o tym nie wiedząc, gdyż nie zawsze dają one objawy chorobowe. Bardzo często objawy pojawiają się dopiero w chwili znacznego obniżenia odporności, innego schorzenia czy stresu. Przez cały ten czas, kiedy jesteśmy nosicielami tej bakterii, możemy zarażać chorobą innych. Następuje to przez kontakt bezpośredni z zarażonym pneumokokami oraz drogą kropelkową. Pneumokoki przeważnie znajdują się w jamie nosowej i gardle, jednak mogą przedostawać się do innych organów.

Zakażenia nimi wywołane dzielimy na nieinwazyjne i inwazyjne. Nieinwazyjne są bezpieczniejsze dla chorego, ponieważ mają o wiele bardziej lżejszy przebieg, za to o wiele częściej występują. Powodują one zapalenie płuc, zatok, spojówek oraz zapalenie ucha. O wiele bardziej groźne dla zdrowia, a nawet dla życia człowieka są zakażenia inwazyjne, w których bakterie dostają się do ważnych organów. Może dojść wtedy do zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, sepsy, zapalenia płuc z bakteriemią, a także zapalenia otrzewnej. Niestety, wiele tych przypadków kończy się śmiercią. Rocznie na świecie w wyniku zarażenia pneumokokami umiera ponad milion osób.

Zapytania z google:

  • pneumokoki objawy
  • dwoinka zapalenia płuc objawy
  • pneumokoki leczenie
  • leczenie pneumokoków
  • dwoinka zapalenia płuc
  • grzybicze zapalenie opon mózgowych objawy
  • grzybica opon mózgowych objawy

Paciorkowce

Posted by admin On Grudzień - 9 - 2011ADD COMMENTS
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 4.9/5 (7 votes cast)

Paciorkowce są rodzajem kulistych bakterii gram dodatnich. Podziały ich zachodzą wzdłuż jednej osi i właśnie, dlatego rosną one w parach albo w łańcuchu. Paciorkowce powodują zapalenie gardła, a także zapalenia: płuc, wsierdzia, opon mózgowo-rdzeniowych, różę oraz martwicze zapalenie powięzi.

Wiele gatunków paciorkowców jest nieszkodliwa, gdyż stanowią one część flory komensalnej jamy ustnej, skóry, górnych dróg oddechowych u ludzi oraz jelit. Dla człowieka znaczącym i niebezpiecznym patogenem jest Streptococcus pneumoniae, który jest czynnikiem powodującym zapalenie płuc. Ze względu na jego rolę w wywoływaniu zapalenia płuc, znany jest pod nazwą pneumokoków.

Patogen ten wywołuje wiele infekcji w organizmie człowieka, nie tylko dotyczących tkanki płucnej. Bakteria ta jest rozpoznawana w gardle, zatokach nosowych wśród 5-10% zdrowych osób dorosłych oraz wśród 20-40% zdrowych dzieci. Drobnoustrój jest stwierdzany w dużych ilościach, przede wszystkim w miejscach częstego przebywania sporej ilości ludzi takich jak: baraki wojskowe czy szpitale.

Bakteria ta posiada zdolności adhezyjne (przyleganie) do nabłonka dróg oddechowych. Ich większe skupisko w obrębie tkanki powoduje infekcję. Do zapalenia płuc dochodzi w momencie, gdy bakteria zostaje wchłonięta z wdychanym powietrzem do tkanki płucnej. Ten drobnoustrój, gdy znajdzie się w miejscu swojego przeznaczenia, powoduje aktywację swoich białek, które stymulują produkcję cząsteczek białkowych, czyli cytokin i przyciągających białe krwinki – przede wszystkim leukocyty obojętnochłonne.

Otoczka polisacharydowa czyni bakterie paciorkowca odporne na fagocytozę (pobieranie pokarmów stałych ze środowiska), jeżeli w organizmie nie posiadamy przeciwciał skierowanych przeciw tej otoczce, to makrofagi tkankowe, nie będą w stanie unieszkodliwić pneumokoków. Bakterie wtedy mogą przedostać się do krążenia powodując posocznicę, dostają się także do opon mózgowych, kości i stawów. Ryzyko załapania infekcji pneumokokowej szczególnie wzrasta u ludzi z zaburzeniami produkowania przeciwciał, fagocytozy, a także upośledzoną funkcją nabłonka dróg oddechowych. U osób nieposiadających śledziony, spowodowanym chirurgicznym zabiegiem splenektomii (całkowite lub częściowe usunięcie śledziony), chorobie komórek sierpowatych, może dojść do cięższego przebiegu schorzenia.

Zapytania z google:

  • objawy paciorkowca
  • paciorkowiec leczenie
  • leczenie paciorkowca
  • paciorkowiec objawy
  • paciorkowce objawy
  • paciorkowce leczenie
  • paciorkowiec objawy u dorosłych
  • rodzaje paciorkowcow
  • leczenie paciorkowców
  • paciorkowiec grzybica

Listerioza

Posted by admin On Grudzień - 9 - 2011ADD COMMENTS
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 5.0/5 (6 votes cast)

Listerioza to bakteryjna choroba zakaźna, która dotyka ludzi i zwierzęta. Jest wywoływana przez wszędzie obecną pałeczkę Listeria monocytogenes, która jest chorobotwórcza dla wielu gatunków zwierząt. Jest bakterią gram-dodatnią. Najczęściej występuje u płodów, noworodków oraz pacjentów z obniżoną odpornością.

Zwiększone ryzyko zakażenia listeriozą dotyczy:
- płodów,
- noworodków,
- osób starszych,
- chorujących na choroby nowotworowe z przerzutami, z HIV,
- alkoholicy,
- kobiety ciężarne, przy kontakcie z zakażonymi zwierzętami, ale przeniesienie zakażenia ze zwierzęcia na człowieka zdarza się bardzo rzadko.

Także do czynników zwiększających ryzyko zachorowania na tą chorobę należy spożywanie żywności czy napojów niewiadomego pochodzenia, które mogą być zakażone tym drobnoustrojem. Większość zakażonych osób dorosłych ma również inną chorobę podstawową.

Zwykle przebieg tej choroby jest bardzo ostry. Zakażenie przeważnie obejmuje:
- płuca,
- gruczoły dokrewne,
- przewód pokarmowy,
- nerki,
- drogi moczowe,
- układ krwiotwórczy,
- układ limfatyczny,
- układ immunologiczny,
- a także nerwowy.

Choroba w większej części przypadków może przebiegać bezobjawowo. Choroba jest bardzo groźna dla kobiet ciężarnych, wtedy może przebiegać z powikłaniami. Najczęściej występujące to:
- przedwczesny poród,
- posocznica,
- ropień płuc, wątroby, łożyska, śledziony, węzłów chłonnych,
- zapalenie wsierdzia, owodni, opon mózgowo-rdzeniowych, otrzewnej,
- poronienie,
- poród martwy, a także śmierć noworodka.

Zapobiegać zakażeniu bakterią muszą przede wszystkim kobiety w czasie ciąży, które są wtedy najbardziej podatne. Jeśli nie uda nam się ustrzec przed tą chorobą to konieczne jest natychmiastowe rozpoczęcie intensywnego leczenia celem zapobieżenia zakażeniu płodu. Kobiety takie powinny unikać prac przy zwierzętach domowych, unikać zakażonych kiszonek, jak również kontaktu ze ściekami. Powinniśmy unikać spożywania surowych czy zakażonych produktów mlecznych, a także spożywania serów miękkich. Trzeba dokładnie myć wszystkie surowe owoce i warzywa. Musimy także pamiętać o tym, aby mięso nieprzygotowane do jedzenia przechowywać z dala od warzyw. Po każdym dotknięciu nieprzygotowanego do jedzenia pożywienia dokładnie myć ręce i unikać spożycia żywności eksponowanej na ladzie sklepowej. Każde mięso przed spożyciem należy poddać obróbce termicznej.

Zapytania z google:

  • listerioza leczenie